بر اساس متن نامه‌ای که ارسال کردید، اطلاعات بخشنامه به صورت کامل در خود نامه ذکر نشده، اما ارجاع داده شده است. در ادامه، جزئیات موجود و مفهوم کلی آن را به زبان روان توضیح می‌دهم:

شماره و تاریخ بخشنامه

· شماره: ۲۴/۹۸/۲۰
· تاریخ: ۱۳۹۸/۳/۲۱

متن کامل شرح (به زبان روان)

خلاصه موضوع:
این بخشنامه مربوط به زمانی است که یک مؤدی مالیاتی (شخص حقیقی یا حقوقی) در اظهارنامه خود، سهواً یا به دلیل ناآگاهی از قانون، دچار اشتباه شود.

متن بخشنامه (بر اساس محتوای نامه):
"در مواردی که مودیان مالیاتی سهواً یا به دلیل عدم اطلاع از قوانین، در اظهارنامه خود نسبت به اعمال معافیت‌ها، مشوق‌ها یا نرخ صفر مالیاتی اقدام نکرده باشند، و یا به اشتباه، برخی از درآمدهای خود را که دارای نرخ مقطوع هستند، مشمول نرخ‌های دیگری قرار دهند، لازم است حسابرسان و مأموران مالیاتی در هنگام رسیدگی یا در مراجع حل اختلاف، نسبت به اعمال نرخ صحیح، معافیت، مشوق، تخفیف یا ترجیح مالیاتی مربوط اقدام نمایند."




1. تصویر شما (نامه مشورتی): می‌گوید اگر مؤدی ثابت کند اشتباهش سهوی بوده، مأمور مالیات نباید به رقم اشتباه اظهارنامه پایبند بماند و باید بر اساس واقعیت، مالیات را محاسبه کند.
2. بند ۸ بخشنامه ۲۴/۹۸/۲۰ (که در نامه به آن ارجاع شده): این بند، مصادیق این اشتباهات سهوی را مشخص می‌کند. مثلاً می‌گوید اگر مؤدی فراموش کرده از معافیتی استفاده کند یا نرخ اشتباهی زده است، مأمور مالیاتی موظف است در هنگام رسیدگی، آن را اصلاح کند.

جمع‌بندی نهایی:
این دو متن در کنار هم، این حق را به مؤدی می‌دهند که اگر در اظهارنامه اولیه، اشتباه غیرعمدی کرده (مثل جا انداختن یک معافیت قانونی)، مأمور مالیات نمی‌تواند بگوید «چون در اظهارنامه خودت ننوشتی، پس حق نداری» و باید مدارک را بررسی کرده و مالیات را بر اساس قانون واقعی، نه بر اساس رقم اشتباه اظهارنامه، محاسبه کند.